Wyniki ankiety dotyczącej roczników młodzika od 2027 roku

W ankiecie uruchomionej przez Komisję Sportową PZZ wzięło udział 98 osób, najliczniej reprezentowana była grupa trenerska (60,2%), następnie zawodnicy (10%), Sędziowie (9,2%), Członkowie Zarządu Klubów i Rodzice (8%).

Za wariantem A - Młodzik 13-14 lat / Junior Młodszy 15-17 lat opowiedziało się 61% ankietowanych (60 odpowiedzi).

Za wariantem B - Młodzik 13-15 / Junior Młodszy 16-17 lat powiedziało się 39% ankietowanych (38 odpowiedzi).

W uzasadnieniach odpowiedzi najczęściej pojawiało się następujące wypowiedzi dla Wariantu A:

•      Powinny być większe ramy czasowe kategorii wiekowej junior młodszy w szkoleniu niż w kategorii młodzika.

•      Trzy lata w młodziku to czasem duża różnica, kwestia obsadzenia limitów na OOM

•      W mlodszych grupach wiekowych roznica poziomu jest wieksza wiec 2 roczniki roznicy robia wieksza roznice.

•      W młodzikach 3 lata różnicy między zawodnikami jest bardziej odczuwalna niż w juniorach młodszych.

W uzasadnieniach odpowiedzi najczęściej pojawiało się następujące wypowiedzi dla Wariantu B:

•      koszty ekonomiczne (taniej wysłać zawodników na jednodniowe MMM, niż dwa razy na PP)

•      Wiekszy poziom sportowy dla juniora młodszego. Bardziej swiadomi zawodnicy w rywalizacji. Zawodnicy bardziej zmotywowani do pozostania w grupie wiekowej junior. Po 3 letnim zdobytym doświadczeniu w juniorze młodszym. Przede wszystkim trzy roczniki w młodzikach pozwalają na łagodniejsze wprowadzenie młodych zawodników do rywalizacji sportowej. Zmniejsza się presja wyniku, a większy nacisk można położyć na naukę techniki, rozwój ogólny i stopniowe zdobywanie doświadczenia. Dzięki temu ograniczamy również zjawisko „wypadania” dzieci ze sportu na wczesnym etapie. Z kolei dwa roczniki w kadetach podnoszą poziom sportowy tej kategorii. Rywalizacja jest bardziej wyrównana i wymagająca, co lepiej przygotowuje zawodników do przejścia na poziom juniora i seniora. W tym wieku zawodnicy są już bardziej ukształtowani fizycznie i mentalnie, więc mogą funkcjonować w bardziej wymagającym systemie. Dodatkowo warto podkreślić, że spora liczba zawodników nie zakwalifikowała się do finałów OOM, co pokazuje, że istnieją jeszcze rezerwy w systemie i potencjał do lepszego zagospodarowania tej grupy szkoleniowej. Taki podział sprzyja zarówno utrzymaniu większej liczby zawodników w systemie szkolenia, jak i podnoszeniu jakości sportowej na dalszych etapach kariery.